Dag 11 - Op weg naar hoofdstad Reykjavik / De laatste rit.
Afgelopen nacht heeft het zachtjes geregend en vanmorgen toen we wakker werden was het gestopt met zachtjes regen.
Toen regende het gigantisch met harde wind.
Maar ach je kunt niet alles hebben.
De koffers gepakt en daar gingen we weer.
Eerste stopt.
Thingvellir
Het nationale park van Thingvellir is vooral bekend vanwege de Silfra kloof welke precies op de breuklijn ligt tussen de Euraziatische en Noord-Amerikaanse tektonische platen. Deze twee tektonische platen drijven rondom de rotsachtige Almannagjá kloof uit elkaar, gemiddeld met een snelheid van 1 tot 2 centimeter per jaar. In het Thingvellir National Park sta je dus letterlijk op de geologische grens tussen Europa en Noord-Amerika.
Erg toeristisch omdat dit een van de hoogtepunten van " de golden Circle " is.
Dit achter ons gelaten voor een lange rit naar.
Krysuvik
hier zijn geothermische bronnen(borrelende modderpoelen) Echter na een laaaaaaaange rit komen we daar aan. Wat denkje.
Gesloten voor onderhoud.
Maar ach we zijn er nu en het hek is niet zo goed dicht, dus er maar langs gegaan.
En als er een schaap over de dam is, ok achter het hek volgen er meer.
Door de harde wind was het geen pretje om hier lang te blijven.
Snel weer door naar de volgende stop.
Ook hier waaide het erg hard.
Onderweg naar de volgende stop zien we ineens iets dat we bij ons niet kennen.
Iets om vis aan de open lucht te drogen.
Deze vissenkoppen worden gedroogd, vermalen en dan verkocht aan Afrika om soep te maken.
En nee het stonk er niet.
Toen de laatste bezienswaardigheid voor vandaag en van deze reis.
Een brug tussen de Euraziatische en Noord-Amerikaanse tektonische platen.
Met andere woorden je loopt symbolisch van Noord Amerika naar Europa.
de gevoels temperatuur : -10°C
Snel naar het laatse hotel de buik begint te knorren.
Het laatste avond maal op Ijslandse bodem.
Totale afstand ca. 260 Km
